Schilder van de week 5

Ook als kunstenaar kan je de nobelprijs fysica winnen. Dat bleek deze week nog toen de Nederlander Andre Geim werd gelauwerd voor zijn ontdekking van grafeen. Dat is een laag koolstof van één atoom dik, 100 keer sneller dan silicium en 200 keer sterker dan staal. De manier waarop hij in 2004 grafeen bekwam is een beetje knullig: door een stukje Scotch Magic Tape van een potloodpunt te trekken. Laat dat nu net de manier zijn waarop kunstenaar Stephan Van Den Burg al een paar jaar zijn tekeningen maakt.
Meer lezen »

Schilder van de week 4

Is houtskool de nieuwe verf? Zoveel kunstenaars ken ik nu ook weer niet die met dat materiaal werken. Maar ik ken er toch minstens twee. Meer bepaald: Marcel Van Eeden en Rinus van de Velde. Beiden bereiken ze er een plastisch resultaat mee dat de mogelijkheden van verf evenaart en op sommige vlakken zelfs overtreft.
Meer lezen »

Schilder van de week 3

Sommige schilders zijn echte verleiders. Ze weten zoveel in één schilderij te stoppen dat je niet anders kan dan bezwijken. Hans Bruyneel is zo een schilder. Je krijgt kleur en materie en vorm en beeld, allemaal in één pakket. Hij geeft je figuratie, hier portretten van TV en vakantiekiekjes, maar de verf speelt zeker geen bijrol. Je ziet de vegen en vlekken en lagen waaruit het beeld is opgebouwd. Hoe doet een schilder dat toch, de realiteit met louter verf weergeven? En daar dan zelfs nog een dimensie aan toevoegen? Misschien vind ik die vraag zo interessant omdat ik zelf schilder. Maar ik denk dat om het even welke toeschouwer het leuk vind om te zien hoe uit louter materie een beeld wordt gecreëerd. Inzage in het scheppingsproces weetjewel, of klinkt dat wat te religieus? En er zijn nog wat extraatjes. Bijvoorbeeld waar hij zich op TV beelden heeft gebaseerd, is het kleurgebruik in overeenstemming met de bron (RGB). En op de kiekjes versterken de felle kleuren het vakantiegevoel of de borstelstreken de stadsdynamiek. Ik ken Bruyneels werk al een tijdje, ik zag ooit werk van hem in galerij Link in Gent en ik was er direct mee weg. Figuurlijk dan toch, want er hangt al een stevig prijskaartje aan zijn schilderijen en aquarellen. Maar je kan altijd werk van hem uitlenen bij Kunst in Huis, dat scheelt in de portemonnee. Als uitsmijter nog een paar referenties. Een schilder die enigszins met hem verwant is is Sam Dillemans, zeker als het over de portretten gaat. De andere werken doen mij dan weer denken aan Jan De Vliegher. Ik wil daarmee geen afbreuk doen aan Bruyneels uniek talent, ik bedoel deze referenties echt wel als als een compliment.

Schilder van de week 2

Onlangs stuitte ik op het werk van Tiina Mielonen. Tiina met twee i's, want Mielonen komt uit Finland. Alweer iemand die iets nieuw aan de hedendaagse schilderkunst weet toe te voegen. In dit geval het feit dat ze met olieverf op plexiglas schildert. Daardoor lijkt het alsof haar werken licht geven eerder dan dat ze licht wegnemen. Schuin invallend licht wordt gereflecteerd op de witte achterwand en belicht de transparante verflagen langs achter. Een beetje zoals bij een dia, alleen komt het licht daar van een lamp. Combineer dat met het feit dat plexiglas heel glad is zodat je, als je de verf erg dun aanbrengt, de borstelstreken blijft zien en je krijgt werk met een unieke beeldende kwaliteit. Het vraagt een heel nieuw ambacht om deze manier schilderijen te maken. De "lichtgevende" stukken moeten van de eerste keer juist zijn, je kan er hoogstens vooraf al een transparante laag opzetten. Mielonen plant een werk dan ook zorgvuldig, het beeld wordt op voorhand grondig geanalyseerd. De techniek past perfect bij de gekozen onderwerpen, meestal landschappen en architectuur. Een gevoel van ruimte en verlatenheid wordt opgeroepen, typisch Finland?

Schilder van de week 1

Klinkt wel goed vind ik: deeee schilderrrr van de weeeek! Via het internet leer ik zoveel nieuwe en interessante schilders kennen. Maar het is een vluchtig medium en hoewel ik meestal een beeld of link bijhoud raken ze snel weer vergeten. Deze rubriek is dus vooral een geheugensteun. Maar zo nu en dan denk ik er wel eens een schilder tussen te smijten die ik al langer ken, kwestie van hem terug wat onder mijn en uw aandacht te brengen. Om te beginnen een Amerikaanse schilder die ik nog niet zo lang geleden op het spoor kwam. Zijn naam is Bruce Wilhelm (of is het Wilhelm Bruce). Hij maakt eigenlijk zgn. "animated paintings", zijn statisch werk is daarvan het nevenproduct. Sommige van die bewegende schilderijen kan je bewonderen op internet, ze zijn ongelofelijk goed gemaakt. Er staan dikwijls paarden op, ontleend denk ik aan die typische ruitertaferelen die je vroeger op dienbladen en koekjesdozen aantrof. Alleen galloperen de paarden hier gezwind door het beeld om dan al snel uiteen te spatten in abstracte kleuren en vormen. Hij schildert op papier en knipt daaruit dan organische vormen waaronder hij andere schilderijen legt. Op zich al een goed idee, dat nog aan waarde wint bij de animatie. Hij is naar eigen zeggen met animatie begonnen om het statisch karakter van de "schilderijententoonstelling" uit te dagen. Ik zou wel eens naar de opening van één van zijn exposities willen gaan! Als ik nog eens in Amerika ben... Filmpjes van zijn geanimeerde schilderijen vind je hier, de schilderijen zelf kan je hier bewonderen.